Zestawienia i wnioski

Dobiegamy do końca pierwszej serii tej pracy. Czy ta seria zasługuje na tytuł »Wstępu do psychofizjologii normalnej?» Być może, że ten tytuł jest jeszcze przedwczesny, że ta praca nie przedstawia całości oczekiwanej i jest tylko zbiorem fragmentów. Ale —sądząc z dostępnej mi literatury — od czasu powszechnie znanej pracy Monakowa i Mourgue’a p. t. »L’introduction […]

Wędrówka dominanty

Mówiliśmy już o dominancie w znaczeniu Uchtomskiego, tj. o silnie podrażnionym punkcie ośrodkowego układu nerwowego, do którego spływa – zamiast jak zwykle wywoływać odruch — słabsze podrażnienie innego punktu. W tym miejscu wracamy do dominanty dlatego, aby przypomnieć, że — jak wykazują doświadczenia laboratoryjne — taką dominantę można stworzyć przez dostatecznie silne podrażnienie w każdym […]

Wzór energetyczny Semona

najpospolitszy. Praca ta nie znalazła w literaturze żadnego oddźwięku zapewne dlatego, że prostota i sztywność tego wzoru w postaci podanej przez Semona rzeczywiście nie pozwala jej zastosować do bardzo złożonych i bardzo zmiennych warunków działania dynamizmów psychicznych. Ale jeżeli stoimy na stanowisku dynamicznym w psychologii i w psychofizjologii, to jednak znajdujemy w wywodach Se mon […]

Synergia dynamizmów nerwowych

Widzieliśmy w dwóch ostatnich rozdziałach, jak jesteśmy jeszcze bardzo dalecy od możliwości stworzenia sobie jakiegoś choć nieco dokładniejszego wyobrażenia o energetyce układów nerwowych. Jednakże możemy już dzisiaj powiedzieć przecząco z całą pewnością, że teoria mechanistyczna, której neurofizjologia zawdzięcza bardzo wiele, zaprowadziła ją jednak w końcu przez swoją wyłączność ,na zupełnie błędny i ślepy tor, ponieważ […]

Lokalizacja chronogenno-przestrzenna

Z poprzednich artykułów wynika, że cały rozwój życia psychicznego w wąskim tego słowa znaczeniu, tj. bez instynktu, odbywa się od początku do końca wyłącznie w obrębie kory mózgowej. Natomiast wszelkie źródła jego dynamiki są oczywiście natury pozakorowej, ponieważ istnieje napęd ze strony układu gruczołów dokrewnych i napęd — niezróżnicowany i zróżnicowany — pochodzenia nerwowego. Z […]

Kierunki neurodynamizmów

Okrężny bieg dynamizmów nerwowych. Oprócz podrażnień dośrodkowych, klasyczny łuk odruchowy znał jeszcze tylko kierunek odwrotny podrażnień, mianowicie odśrodkowy, nierozerwalnie związany z dośrodkowym. Wynikało to z anatomicznej budowy luku odruchowego. Drogi »kojarzące» i »spoidłowe» grały rolę zupełnie podrzędną. Pogląd ten wynikał konsekwentnie z uznawania odruchu, jako podstawowej jedności czynnościowej układu nerwowego. Z tego również założenia wychodził […]

Nadbudowa energetyczna

Stwierdzenie przez elektroencefalografię, że aktywność własna kory mózgowej, występująca samorzutnie pod postacią potencjałów, omówionych w rozdziale poprzednim, nie istnieje u noworodka i jest dynamizmem nabywanym w życiu osobniczym dziecka, jest faktem z punktu widzenia ewolucyjnego pierwszorzędnej wagi. A jeżeli ten nabyty charakter samorzutnej aktywności własnej kory zestawimy z tymi encefalograficznymi faktami, które świadczą o tym, […]

Elektroencefalografia – cz.2/2

Berger sądzi, że fale alfa krótkie i o niskiej amplitudzie są »objawem podniecenia» czynności korowej, obecność zaś dużych i powolnych fal jest »objawem porażennym». Zahamowanie rytmu alfa, występujące zazwyczaj w warunkach normalnych pod wpływem działania jakiegoś bodźca, uważa Berger za prawdziwe zahamowanie aktywności większej części kory, wywołane jako reakcja na wzmożoną aktywność danego ogniska, które […]

Elektroencefalografia – cz.1/2

W pracy, która — jak niniejsza — dąży do sprawdzenia, czy istnieje możliwość znalezienia wspólnego mianownika dla dynamizmów psychicznych i dla neurodynamizmów wyższych pięter układu nerwowego, energetyka tych ostatnich powinnaby stanowić z natury rzeczy właściwy przedmiot całej monografii. Niestety, taka energetyka dotąd nie istnieje i zapewne jeszcze dużo czasu upłynie, zanim będzie mogła powstać jako […]

Swoiste dynamizmy narządu czołowego – cz.2/2

W ostatnich paru latach najciekawszych spostrzeżeń dokonywali autorzy amerykańscy na chorych, którym neurochirurdzy usuwali znaczne części piatów czołowych. Najsłynniejszy stał się przypadek resekcji obu płatów czołowych, dokonanej przez Waltera Dandy’ego z powodu nowotworu. Przypadek ten został szczegółowo opisany ze strony zmian psychicznych przez K. Bricknera, który stwierdza, że osobowość psychiczna chorego nie była w istocie […]